birbirine dokunmayan parçacıklar

İşimiz kuantum olduğunda günlük hayattaki gibi düşünmemek gerek. Mike Tyson bana sağlam bir yumruk atarsa, onun yumruğundaki enerji direkt olarak benim yüzüme aktarılır. Ama iş kuantuma gelince işler değişiyor. Mike yumruğundaki enerjiyi bir aracıya aktarıyor ve o aracı örneğin bir süpürge olabilir, benim yüzüme çarpıyor. Kauntum alandada bu çalışıyor aslında Şimdi bildiğin gibi, kuantum alan teorisine göre evrende boşluk yoktur; her yerde manyetik alan, elektromanyetik alan ve envai çeşit alan bulunur. Diyelim ki iki elektronumuz var ve ortamda da elektromanyetik alan mevcut. Elektronlar birbirlerine sanal foton gönderir. Bu arada sanal foton apayrı muhteşem bir konu; onu da bir gün ayrıca ele alırız. Süreç şöyle ilerliyor: X elektronu enerjisinin belli bir kısmını bu sanal fotona verir. Sanal foton da gider ve Y elektronuna çarpar. Doğal olarak sanal fotondaki enerjiyi Y elektronu alır. Ta ta ta tam. Bence bu, uzay yürüyüşü yapan astronotların birbirlerine çekiç atmasına benzer. Diyelim X astronotu var. Enerjisinin bir kısmını çekiç yardımıyla “atar”. Bu arada etki-tepki yüzünden kendisi geri gider tabii. Sonra bu çekiç Y astronotuna çarpar ve Y astronotu çekicin enerjisini alıp geriye doğru gider. Dışarıdan biri bu iki avele baksa ve çekici görmese, birbirlerinden sebepsizce uzaklaştıklarını düşünür.Günlük hayatta dokunma hissi de bu mantıkla çalışır. Bu arada sayfanın yeni teması nasıl? Ayrıca sitenin en altına bir kara delik koydum. Bence sitenin en havalı şeyi o. Kara deliğin çekirdeğine de tıkla.